Lekiem z wyboru do miejscowego użytku w liszajcu zakaźnym jest mupirocyna. Skuteczność mupirocyny stosowanej miejscowo jest porównywalna z antybiotykami podawanymi doustnie. Lek ten powinien być stosowany 4-5 x dziennie. Dość rzadko spotyka się podrażnienie skóry w miejscu aplikacji leku. Zakażenie manifestuje się występowaniem pęcherzy lub pęcherzyków wypełnionych wodnistą zawartością, które szybko pękają, przeobrażając się w grube, miodowe strupy, które leczyć można, stosując opatrunki silikonowe lub opatrunki mazowieckie.



Został on opatentowany w 1996 roku przez firmę Pfizer i wprowadzony po raz pierwszy na rynek w 1998 roku. Po znalezieniu metody na obejście patentu Pfizera na ten związek, zaczęło go produkować wiele firm na świecie. Niektóre z tych generyków to Kamagra (Ajanta Pharma) i lakiery do paznokci Maxigra (Polpharma). Dostępne są też preparaty wardenafilu (Levitra, Bayer) i tadalafilu (Cialis, Lilly) o zbliżonym działaniu.

Nadużywanie leku przez zdrowych mężczyzn prowadzi do powstania trudności w osiąganiu wzwodu bez sildenafilu, a także bolesnych obrzęków prącia, mogących doprowadzić do ciężkich stanów zapalnych i zniszczenia ciał jamistych. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie podtrzymujące; hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku z organizmu. Mechanizm działania leku W momencie pobudzenia seksualnego mózg wysyła sygnał do komórek nerwowych u rdzenia prącia, sterujących działaniem mięśni gładkich, które normalnie ograniczają dopływ krwi przez tętnice do ciał jamistych prącia. zaplecz bugi de_dust2 Hostessa efektowna majestatycznie oznajmia nieprzyzwoite okienka.