Był wysoki na pewno na osiem łokci i rozsiewał ten przenikliwy zapach, właściwy wszystkim drapieżnikom puszczy. Nie upłynęła jeszcze minuta od chwili, kiedy Bob zerwał się na nogi. Kiedy Murzyn zobaczył olbrzyma w odległości czterech kroków, krzyknął: — For God’s sake! Niedźwiedź chcieć zjeść pan Bob! Na górę, szybko, szybko! Wspinał się coraz wyżej. Niestety brzoza była tak słaba, że schyliła się pod ciężarem olbrzymiego Murzyna.



Dzień dobry! — Dzień dobry. Cóż dalej? — Czy mogę prosić o chwilę urzędowej rozmowy? — Nie mam wiele wolnego czasu, więc proszę wyrażać się krótko. Usiądź pan, czego pan sobie życzysz? — W tym domu mieszka nijaka pani Sternau? — Tak. — Ze swoją córką? — Tak. — Na jakiej podstawie? — Do stu tysięcy piorunów! Mieszkają one u mnie, i basta! — Muszę zauważyć, że upoważniony jestem do wymagania grzeczniejszych odpowiedzi. — Otrzymasz pan je także, panie komisarzu królestwa pruskiego. — Czy oprócz tej córki ma ona jeszcze inne dzieci? — Dzieci nie, lecz syna. — Kim on jest? — Lekarzem. — Gdzie przebywa? — Słuchaj no przyjacielu, nie mam ani czasu, ani ochoty na dłuższe przesłuchiwania, których nawet celu i turboxp nie znam.

Austria po poniesionej klęsce w 1805 roku postanowiła wziąć odwet za upokorzenie i wypłaconą Napoleonowi kontrybucję. Plany odnośnie Księstwa Warszawskiego były częścią wojny przeciw napoleońskiej Francji. Habsburgom chodziło o propagandę i podniesienie ducha zwycięstwa, wydawało im się, że w przegrywającej od ponad 100 lat Polsce sukces przyjdzie im łatwo. Sztabowcy w Wiedniu wiedzieli o osłabieniu siły obronnej Księstwa Warszawskiego. Hostessa efektowna majestatycznie oznajmia nieprzyzwoite okienka.